Białystok (bialorus. Беласток, lit.Balstogė, esp. bjalistoko) może urzec każdego, rodowitego mieszkańca jak i przypadkowego przybysza.
	Specyficzna mieszanka kulturowa, etniczna i bogactwo przyrodnicze czynią z niego miasto wyjątkowe. W okresie przed II wojną światową, żyli tu zgodnie Polacy, Żydzi, Niemcy, Rosjanie i Białorusini.

Wojna przyniosła za sobą zniszczenia i eksterminację ludności, głównie Żydowskiej (10 tys. zginęło w białostockim gettcie, 40 tys. wywieziono po powstaniu do obozów zagłady w Treblince i Majdanku). Dzisiaj Białystok zamieszkują Polacy, Białorusini (7,5 tys.), Rosjanie (10-15 tys.),  Tatarzy (1800), Ukraińcy (ok. 500) oraz Romowie.

Dzieje Białegostoku, jako miasta, datowane są od 1692 roku. W ciągu tego okresu miasto określano Manchesterem Północy (XIX w), a dziś jest bramą na Wschód (aczkolwiek po wejściu do Strefy Schengen brama zmieniła się w furtkę - przyp. red.).

Główną atrakcją turystyczną jest zespół parkowo - pałacowy Branickich, powstały na przełomie XVII i XVIII wieku. Była to siedziba hetmana Jana Klemensa Branickiego. Najstarszym obiektem jest jednak, ufundowany przez Piotra Wiesiołowskiego młodszego w 1626 roku, kościół pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Jest to wspaniała jednonawowa świątynia z dwiema charakterystycznymi półbasztami. Za czasów Klemensa Branickiego dokonano w kościele znacznych przeróbek, przez co wnętrze uzyskało charakter  barokowy.  Znajdują  się tu osiemnastowieczne organy, pomnik Jana Klemensa Branickiego. W latach XX wieku został dobudowany do niego neogotycki kościół farny. Ciekawa jest historia dobudowania tej wielkiej świątyni. W 1899 roku władze guberni carskiej wyraziły zgodę na postawienie dobudówki do istniejącego kościoła. Białostoczanie przez 39 lat starali się otrzymać zgodę na postawienie nowej świątyni. Udało się, wzniesiono trzynawowy, neogotycki kościół z charakterystycznej czerwonej cegły. I tak został ominięty zakaz carski na budowę nowej świątyni. W niewielkiej odległości od kościoła farnego, znajduje się późnobarokowa plebania, oraz Wojewódzka Biblioteka Publiczna (dawniej wozownia).

Kolejną atrakcją Białegostoku jest znajdujący się na ulicy Kilińskiego Pałacyk Gościnny Branickich, dziś mieści się tu Pałac Ślubów. Prawdziwe serce miasta stanowi Rynek Kościuszki. W centralnej części stoi Ratusz Miejski z wieżą zegarową. Do II wojny światowej znajdowały się tam kramy kupieckie. W 1939 roku, gdy do Polski wkroczyła Armia Czerwona, ratusz został rozebrany, a wjego miejscu miał stanąć pomnik Stalina. W okresie 1954 - 1958 został przywrócony pierwotny stan obiektu. Dziś jest to Muzeum Podlaskie. Warto zobaczyć jeszcze ulicę Lipową, przy której wznosi się XIX-wieczna cerkiew św. Mikołaja Cudotwórcy. Bojary, czyli rozległy zespół budownictwa drewnianego z XIX w. Ciekawym zabytkiem jest też barokowa cerkiew św. Marii Magdaleny położona na wzgórzu, u zbiegu ulic Krakowskiej, Grunwaldzkiej i Kalinowskiego. Polecamy też chociażby Pałac Krusensternów, później Rüdigerów i Lubomirskich otoczony, znakomicie utrzymanym, XIX-wiecznym parkiem (obecnie w Pałacu mieści się Wyższa Szkoła Administracji Publicznej). Po drugiej stronie ulicy stoi również XIX-wieczny Pałac Hasbacha.

 

Można również zwiedzić cztery Żydowskim cmentarzom położonym przy  ul. Wschodniej, Bema, Żabiej i Kalinowskiego. Można przyjrzeć się również Synagodze Piaskower przy ulicy Pięknej 3. 

Atutem Białegostoku jest również środowisko przyrodnicze. Miasto określane jest mianem "Zielonego" (mieści się tu siedziba Fundacji Zielonych Płuc Polski - przyp. red.) , czyste powietrze, wody, parkie w centrum miasta, tereny zielone. Turyści mogą tu odnaleźć przyrodę w jej pierwotnej formie oraz posmakować specjałów kuchni regionalnej takich jak babka i kiszka ziemniaczana, sękacze (ciasto; jeden sękacz składa się z ok. 60 jaj; poszczególne warstwy, zapiekane na wałku nad paleniskiem, spływając tworzą charakterystyczne sęki), kindziuk (surowa lub podwędzana szynka i słonina ściśle zapakowane do wieprzowego pęcherza, do spożycia gotowy jest po około miesiącu), kartacze, kołdun, ogórki "Herbowe" z Kruszewa czy też ser koryciński. 

Kilkanaście lat temu wizytówką miasta był przemysł włókienniczy. Dzisiaj prężnie rozwija się budownictwo, branża spożywcza, naukowa, odzieżowa i mechaniczna. Pomimo tego Białystok jest nadal uważany za jedno z najczystszych i najbardziej "Zielonych" miast Polski.